Test

We gaan het weer proberen…….
Maar eerst ontdekken hoe de vernieuwde website werkt!

…..

Een maand heb ik het geprobeerd, om weer actief te gaan bloggen… Ik vond het heerlijk om weer te schrijven, maar ik heb na deze maand besloten om er nu dan toch -definitief- mee te stoppen. Het schrijven is iets wat bij me hoort, daar zal ik nooit mee kunnen stoppen, maar sinds een paar weken heb ik een andere plek gevonden om mijn gedachten op te schrijven. Ik moet dingen verwerken en een plekje geven, maar dat kan alleen als ik volledig open en eerlijk ben. Doordat deze weblog openbaar is en iedere willekeurige voorbijganger het kan lezen, voel ik me toch geremd om bepaalde dingen uit mijn persoonlijke leven aan het beeldscherm toe te vertrouwen.

De hyvers onder ons zullen mij via hyves nog kunnen volgen, en aan alle andere trouwe lezers wil ik alleen maar zeggen: heel erg bedankt voor jullie support! Voel je niet bezwaard om op een andere manier af en toe eens contact te zoeken.

Jullie waren heerlijk schrijfpubliek!

xefxbbxbfxefxbbxbfUit de oude doos,
xc3xa9en van de eerste blogs:

Vlinder
Vlieg maar uit
Durf te vertrouwen
op de wind
en waarheen hij jou brengt
Durf te geloven
Dat er altijd iemand is
die aan jou denkt
Vlinder
Kijk maar eens goed
naar alle mooie kleuren
die je bij je draagt
En durf te geloven
dat niemand raar opkijkt
als je om hulp vraagt
Je hoeft het niet
alleen te doen
Er zijn zoveel andere vlinders
om je heen
Vlinder
Vlieg maar uit
Vertrouw en vlieg
Ookal weet je niet
waarheen

Rianne, 15-12-'06

Over dat de ogen van sommige jongetjes zo enorm mooi zijn…
En over het feit dat ze soms meer kunnen zeggen dan hijzelf!

Exc3xa9n van de mooiste kraamcadeaus die we gekregen hebben bij Jona's geboorte, was een volledige fotoshoot die gemaakt zou worden door Mijn Stijl Fotografie. Het heeft even geduurd voordat we dan eindelijk de daad bij het woord voegden, maar afgelopen zondag is fotografe Cyrille dan eindelijk bij ons langs geweest voor de shoot. De zon straalde alsof hij dat speciaal voor ons deed (en dat in oktober!) en Jona was weer even vrolijk als altijd. De sfeer was meteen ontspannen en gezellig en zo hadden we -nog voor we het resultaat hadden gezien- een geweldige middag.
Na een paar dagen kregen we de foto's al te zien. Wat waren wij enthousiast!!

Kijk zelf maar even op www.mijnstijlfotografie.com en dan onder 'portfolio'. Klik de map 'mensen' aan en blader door tot het einde… De foto's zijn het resultaat van een  superfotografe en een prachtig modellenkindje!

Voor wie dus nog eens op zoek is naar een uniek en blijvend cadeau of wie zichzelf graag nog eens mooi wil laten fotograferen… EEN AANRADER!!

Nu komt voor ons overigens nog het moeilijkste gedeelte: een keuze maken uit al die prachtige foto's…. Welke foto zouden jullie kiezen om uitvergroot aan de muur te hangen?

Dan tegen mij: 'We moeten wel zorgen dat we voor de winter het traphekje hebben geplaatst, want voor je het weet klimt hij omhoog…'
Ik: 'Ja, je hebt wel gelijk, maar zo'n vaart zal het voorlopig niet lopen hoor'
*van achter ons klinkt ineens een overwinningskreet* 'Mammamamamaaa!'

Drie keer raden wat we aantreffen als we ons omdraaien…
Meneer zit op z'n knietjes op de eerste tree van de trap! Zijn pretoogjes spreken boekdelen en ik besef dat dat traphekje er inderdaad maar snel moet komen.

Hij wordt zo groot!

Borstvoeding geven; heel gewoon. En toch schijnt maarliefst 45% van de Nederlanders het niet normaal te vinden als een moeder haar kind in het openbaar voedt.

Expositie over borstvoeding op het Plein in Den Haag
Dinsdag 28 september 2010

DEN HAAG – Om te laten zien dat borstvoeding geven heel gewoon is, is in Den Haag de expositie 'Gewoon Borstvoeding' van start gegaan. 'Ondanks de moderne tijden is het in het openbaar geven van de borst nog niet algemeen geaccepteerd.' zegt het Voedingscentrum.
Uit onderzoek blijkt dat bijna de helft van de Nederlanders het niet normaal vindt als een moeder haar kind in het openbaar aan de borst legt. De expositie op het Plein in Den Haag moet daar verandering in brengen. Op het Plein zijn veertien grote kleurenfoto's van borstvoedende moeders te zien.

Mooi initiatief! Met enige subtiliteit (een doek of sjaal eroverheen verhult een heleboel) moet borstvoeden in het openbaar gewoon kunnen…

Uit de oude doos

Zo Vrolijk!
 

Lang verwacht, maar hier is 'ie dan… Een update vanaf nummer 13!

Wat betreft Jona
*Het teigeren is nu aan het overgaan in kruipen, als hij zit probeert hij zichzelf op te trekken naar staan (soms met succes, soms met minder succes), de woordjes 'papa', 'mama', 'oma', 'bah' en 'eten' is hij volop aan het oefenen (nu nog snappen wanneer het juiste moment is om ze te zeggen), tandje nummer 3 heeft zich aangekondigd en nummer 4 is onderweg, als we onze handen naar hem uitstrekken pakt hij ze met beide handen aan en trekt zich naar ons toe, hij weet precies wat wel en niet mag (de dvdkast leeghalen, aan de cdspeler zitten, de prullenbak om trekken) en kijkt al ondeugend achterom op het moment dat hij die dingen van plan is, om 7 uur savonds ligt hij tegenwoordig plat, om zich vervolgens 12 uur later weer aan te dienen, hij krijgt nog steeds elke ochtend de borst (en wat is hij dan ineens weer lief, klein en puur 'baby'), hij is gek op kiekeboe en andere spelletjes, helaas is hij weer ziek geweest maar inmiddels weer helemaal de oude, door al het ziekzijn niet meer zo veel gegroeid de laatste tijd, gelukkig had hij wat reserves opgebouwd, hij is al volop zijn eigen mening aan het ontwikkelen en laat die dan ook DUIDELIJK horen als hij het ergens niet mee eens is - van wie zou hij het hebben? Maar vooral: Het grootste gedeelte van de tijd is hij optimistisch en vrolijk en versiert hij iedereen om zich heen.  

Wat betreft ons
*Nu het met Jona weer lekker gaat, gaat het met ons ook weer prima. De nachtrust is een tijdje ver te zoeken geweest maar is weer terug en dat scheelt de helft… Zoals altijd hebben we nog steeds wel een lekker volle agenda (hobby's, sociale contacten, kerkwerk, etc), maar daar genieten we van. Regelmatig echt tijd maken voor elkaar is belangrijk en doen we dus ook bewust, net als af en toe een relaxavondje op de bank. Ik ben nog steeds bezig met mijn rijbewijs en sinds ik een instructeur heb die mij begrijpt gaat dat erg goed. Daar ben ik zo dankbaar voor! Ondertussen moet ook de theorie geleerd worden en dat kost ook tijd. Gelukkig doet Jona nog twee keer per dag een dutje en die momenten buit ik uit voor m'n weblog, het huishouden en de theorie. Tussendoor vind ik het heerlijk om lekker tijd en aandacht aan Jona te geven en regelmatig een stuk met hem te gaan wandelen. Vier weken geleden zijn we er heerlijk een weekje tussenuit geweest met vrienden en daar hebben we zo van genoten dat we er nog maanden op vooruit kunnen.
Kortom: we genieten van het leven!

En verder
*En verder is er altijd genoeg om ons zorgen over te maken, maar dat is zo zonde van de tijd! Soms worden we even stil gezet en geconfronteerd met de imperfectie van deze wereld en de mensen die erop leven, maar we doen ons best om vervolgens de draad ook weer op te pakken en weer verder te gaan. We bidden voor de mensen van wie we houden (speciaal onze familie) en weten dat God hen vast zal houden!

Tot zover deze update, heb een mooi weekend!
(en als ik in de statistieken zie hoeveel bezoekjes mijn weblog dagelijks krijgt, ben ik wel eens benieuwd wie er allemaal meelezen… Doe eens gek en laat eens een berichtje achter!)

Even een kort berichtje, gewoon omdat het morgen oktober is. Maand van de acties tegen borstkanker. Omdat 1 op de 9 vrouwen het in haar leven krijgt. Even bij stil staan!